#WVDD: schaduwschuld

Het gaat weliswaar goed met de wereldwijde economie, maar een groot deel van de economische groei is feitelijk gebaseerd op schulden. Private schulden, maar ook publieke schulden. Én schaduwschulden, zo blijkt uit een artikel dat vandaag in de NRC staat.

Na de Tweede Wereldoorlog is de publieke schuld nog nooit zo hoog geweest als nu. Bedrijven financieren hun groei louter met kredieten en huishoudens sluiten prekredietcrisishoge hypotheken af, soms zonder er enig benul van te hebben hoe die ooit moeten worden terugbetaald of afgelost. ‘Zo stapelt zich tijdbom op tijdbom,’ staat vandaag in de NRC-economierubriek van Maarten Schinkel.

Schinkel schrijft ook over de schimmige manier waarop sommige overheden hun staatsschuld berekenen. Zo hanteren de Verenigde Staten een definitie van schuld waarbij hun eigen staatsschuld uitkomt op 80% van het bruto binnenlands product, terwijl een berekening volgens internationale maatstaven laat zien dat de Amerikaanse staatsschuldquote in feite 107 procent van het bbp bedraagt.

‘Kan het erger?’ vraagt Schinkel zich retorisch af. Jazeker, ‘het kan erger. Zoals de Amerikaanse overheid zichzelf wijsmaakt dat de staatsschuld een kwart lager is dan werkelijk het geval is, heeft China zijn eigen ontkennende fase. Officieel is de overheidsschuld daar 40 procent van het bbp.’

Veel lokale overheden in China zijn echter ‘schulden aangegaan buiten de boeken om’. China heeft in 2014 een deel daarvan opgeteld bij de overheidsschuld, maar een deel ook niet: ‘Intussen zijn de schaduwschulden wél doorgegroeid’ en daarom heeft China nu in feite een schuldquote van 90 procent. Da’s best veel.

De destructieve effecten van al die schulden merken wij – wereldburgers – pas wanneer de inflatie oploopt. Vooralsnog hebben we alleen te maken met het woord schaduwschuld. Dat maakt vandaag zijn debuut in de media. Het is gevormd met schaduw, dat een productief eerste woorddeel is in verschillende typen samenstellingen. Enerzijds zijn er samenstellingen als schaduwcongres en schaduwkabinet, die verwijzen naar alternatieven voor de ‘officiële’ varianten (het ‘echte’ congres en het ‘echte’ kabinet). Anderzijds zijn er samenstellingen als schaduweconomie, die verwijzen naar het niet-officiële, deels onzichtbare deel van het door het tweede lid genoemde (in het geval van de schaduweconomie dus het niet-officiële deel van de economie, de ‘grijze economie’).

Schaduwschuld sluit aan bij het laatste type samenstellingen en betekent in het algemeen zoiets als ‘niet-officieel erkende schuld’, maar meer in het bijzonder ‘deel van de staatsschuld dat niet als zodanig terug te vinden is in het grootboek der nationale schuld’.

Definitie

schaduwschuld

(de, -en) deel van de staatsschuld dat niet terug te vinden is in het grootboek der nationale schuld

Ton den Boon, hoofdredacteur Dikke Van Dale

Het Woord van de Dag (#WVDD) wordt mede mogelijk gemaakt door Taalbank.nl. Dit artikel is ook te vinden op de website van Taalbank.nl.